Regressie-werk

Als mannelijke veertiger onderga je een transformatie, dat is duidelijk. Diegenen die er zich tegen verzetten doen dat via uiterlijke spartelingen, duidelijk zichtbaar nl. via de aanschaf van een nieuw lief, een motorfiets, een buitenverblijf, een zwembad in de tuin. Geforceerde actie. … Diegenen die de innerlijke transformatie aanvaarden en laten inwerken worden door hun omgeving al even raar bekeken, want ze zeggen hun werk op om onverklaarbare redenen, ze boeken een verre reis (liefst oostwaarts), ze vinden een nieuw engagement, ze verleggen hun vriendschappen, ze herontdekken oude liefdes of ze gaan de strijd aan met oude demonen…

Ondergetekende zat daar wat tussenin : enerzijds werd wel een motorfiets aangeschaft (heerlijke vrijheid -een kermisgevoel zowaar- als je aan die gashendel draait…), anderzijds werd een periode aangevat van oprecht en diepgaand zoeken. Een aantal wezenlijke antwoorden moest worden gevonden. Er was behoefte aan een nieuw houvast. Welk mens- , maatschappij- & godsbeeld blijft over na 40 jaar vrijelijk genieten en zwalpen, zonder respect voor traditie, geproefd van alle trends, de rug toegekeerd naar de godsdiensten, sterk gelovend in de positieve wetenschap, maar even stil-gelovend in iets onverklaarbaars…

Dan start je die zoektocht via een duik in de literatuur bijvoorbeeld, die van het zwaardere allooi, een literatuur die handelt over de gemeenschappelijke componenten over alle godsdiensten heen, over de esoterische zaken waar onze godsdienst en onze ouders stellig over zwegen (want ‘des duivels’), over bijna-dood-ervaringen, mystiek, kwantumtheorie, reïncarnatie-bewijzen… Ongelooflijk wat een schat aan literatuur er nu voor het grijpen ligt, op slechts een armlengte afstand (de betere openbare bibliotheken, internet…). Dergelijke lectuur helpt je om je mentaal kader te verruimen. ‘Aha-erlebnissen’ blijven niet uit. Vanuit een westers-wetenschappelijke ingesteldheid wil je dan ook bepaalde nieuwe en warrige inzichten ‘live’ gaan testen. Zo raak je al eens verzeild op een avond waar een medium je laat praten met de overkant, op een kaartleg-sessie, op een reïncarnatietherapie-weekend.

Dit laatste wordt tweemaal per jaar georganiseerd door de Nederlandse centra die een opleiding organiseren tot Regressie- & Reïncarnatie(R&R)-therapeut. Tijdens zo’n introductieweekend word je ondergedompeld in deze intrigerende therapievorm : met een 15-tal geïnteresseerden onderga je elk een sessie en ben je toeschouwer van de sessies van anderen. Voor mij was het zo overweldigend, dat ik twee jaar en een 50-tal Nederlandse cursusdagen verder, nu zelf op het therapeutenkrukje zit.

Tijdens dit weekend had ik zeer interessante dingen gezien, maar ik had helaas op dat moment geen enkele ambitie om therapeut te worden. Mijn nieuwsgierigheid was bevredigd, dit deeltje van de zoektocht was rond. Maar het was te laat, het vuur zat aan de lont. Gedreven door een innerlijke overtuiging, door het gevoel dat dit goed zat, en tegen mijn ratio in, schreef ik me in voor het eerste jaar. Wat heeft een mens te verliezen ? Niet veel. Wat heeft een mens te winnen ? Een heleboel.

Ik werd steeds enthousiaster over deze eerlijke therapievorm, die –zonder gelijke- recht naar de oorzaak van een bepaald probleem gaat. De therapievorm is een slimme combinatie –taboeloos- van al hetgeen ooit wetenschappelijk bewezen werd (vb. de kracht van freudiaanse herbeleving, trauma-heling, innerlijk kind-werk, de mogelijkheden van werken onder ‘veranderd bewustzijn’ of trance…) en hetgeen wetenschappelijk niet bewezen werd maar daarom niet minder effectief blijkt te werken in de (alternatieve) praktijk, nl. de kracht van het bewustzijn, van de geest en de ziel, onverklaarbare energieën & entiteiten, somatische opslag, jezelf aanschouwen vanuit vogelperspectief, reizen in tijd&ruimte,…

De aanwending en combinatie van de vermelde therapie-technieken vindt plaats onder de vakkundige leiding van de… cliënt (of patiënt) ! Het is deze laatste die het heft in handen neemt. Hij weet –onbewust of beter ‘onderbewust’- waar hij naartoe moet. Hij komt aandraven met onuitgegeven verhaalwendingen en belevingen. Het enige wat de cliënt nodig heeft om in dergelijk proces te raken is de overtuiging : ik zie bij mezelf dit of dat niet functioneren – ik wil en durf er naar kijken - ik wil ervan af ! (noteer dat dit de enige beperking is van deze therapievorm : het werkt enkel bij mensen die over enige moed én zelfredzaamheid beschikken. Je hebt dat greintje wilskracht nodig om iets aan je probleem te doen. Therapie-‘shopping’ maakt geen kans bij R&R-therapie, er moet écht gewerkt worden).

Al wat de therapeut nodig heeft is zijn therapie-bagage, zijn ‘tools’ om de cliënt te begeleiden naar telkens het meest sprekende feit uit de belevingen om op die manier de zaken mooi af te wikkelen en weer op te rollen : op mentaal vlak (inzicht), op emotioneel vlak(ontlading) en op fysisch vlak(energetische uitwisselingen).

Bij een R&R-sessie start alles vanuit een duidelijke omschrijving van hetgeen vandaag fout loopt bij de cliënt (een storend gedragspatroon, een lichamelijke kwaal, een onverklaarbare angst…). Dit wordt vertaald naar een even duidelijk omgeschreven en omgekeerd-positieve formulering. Dit laatste noemt men het ‘contract’ van de sessie, nl. de realistische omschrijving hoe de cliënt het therapielokaal wenst te verlaten (controle over een bepaald gedragspatroon, geen lichamelijke kwaal, geen angst meer…). Met deze positieve omschrijving duikt de cliënt in zijn/haar verleden. Via enkele simpele technieken worden de huidige en storende symptomen (de negatieve omschrijving) opgeroepen en opgeblazen. De (lichte) trance waarin de cliënt zich bevindt, brengt deze feilloos naar een betekenisvol moment in het verleden, naar een of hét trauma-moment dat relevant is voor de symptomen van vandaag. De cliënt staat plots terug op de speelplaats van de lagere school, ligt terug in de wieg, zit opnieuw gekneld tussen die boomstronk… De cliënt ziet oorzaak en gevolg van dit (veelal verdrongen) feit uit verleden. Via specifieke helingstechnieken wordt dit traumamoment opgehelderd en geheeld. Opgeruimd, letterlijk. De ballast is overboord gegooid.

Niets bijzonders ? Een louter freudiaanse behandeling ? Inderdaad, maar R&R-therapie is grensverleggender dan dat, doordat niet enkel ervaringen uit dit leven worden bekeken. De therapeut volgt de cliënt, waar deze ook naartoe gaat. Op die manier komen de meest onverwachte gebeurtenissen naar boven : ervaringen tijdens de zwangerschap, tijdens de geboorte, voorgeboortelijke toestanden, vorige levens, vorige sterfervaringen, ervaringen in tussenlevens, in andere werelden en atmosferen… En steeds blijken die ervaringen (hoe onverklaarbaar ook de herkomst) verhelderend en helend voor het huidig functioneren van de cliënt.

De kracht van de sessie zit in het ‘elliptisch bewustzijn’ (term van Hans Ten Dam, grondlegger van de Nederlandse school van R&R-therapie) : de cliënt zit in het heden, reageert en dialogeert helder met de therapeut, weet permanent wat hij zegt en wat hij doet, … maar terzelfdertijd heeft hij –door de trance- toegang tot informatie en belevingen uit een diep en vergeten verleden. Deze unieke combinatie, dit dubbel bewustzijn brengt een grote therapeutische kracht met zich : voelen, beleven, beseffen, inzien, kunnen plaatsen… tegelijkertijd.

Of je het nu wil of niet, of je het gelooft of niet, deze therapievorm werkt op een niveau dat het lichaam en de geest van vandaag overstijgt. Je wordt getuige van een connectie tussen je bewustzijn van vandaag en dat deel van het bewustzijn dat ergens anders resideert (de ziel ?). Je wordt getuige van een rode draad tussen levens door. Als er iets geheeld wordt, dan voel je als cliënt én als therapeut hoe diep die heling gebeurt. Je voelt dat er wonden worden genezen op zielsniveau. De effecten van dergelijke heling zijn onmiddellijk zichtbaar én duurzaam. Het contrast met de reguliere therapiewereld kan niet groter zijn. Het mentale gepalaver van de klassieke benadering heeft zijn rechten, maar schiet vaak (meestal ?) tekort.

Finaal ben ik zelf verbaasd hoe spiritueel je de cliënt aan het begeleiden bent, ook al gebeurt dit niet vanuit deze invalshoek. De invalshoek is pure trauma-heling, zeer nuchtere opheldering vanuit een onvervalste cliënt-therapeut-relatie. Maar alles vindt plaats op een dergelijk onverwacht en ongebruikelijk niveau, dat de spirituele dimensie er automatisch komt bij kijken. (de Nederlandse opleidingsverantwoordelijken zullen huiveren van deze directe associatie – ze willen niet in de hoek gedrumd worden van het zweverig-spiritueel gedoe. Daarvoor is de methode té Hollands, te rationeel. Ze zullen de associatie echter even goed begrijpen : ze hebben zelf teveel meegemaakt hoe iemand versterkt, verrijkt, herboren… uit een sessie komt en de wereld en de liefde een stukje hoopvoller tegemoet kan zien).

Via een simpele vergelijking tussen het Christendom en het Boeddhisme kom ik bij de vruchten van de R&R-therapie.

Over het Christendom wordt al eens gezegd dat het de mensen leert kijken naar het licht (God), dat ze de schoonheid van de lamp (Jezus) moeten leren zien, dat ze zelf kunnen proberen een beetje licht te zijn, te geven. Of het Christendom in deze missie slaagt laat ik hier wijselijk in het midden. De boodschap is zeer afstandelijk, het beleven evenzeer. De begeestering binnen de kerk druipt er niet van af (eufemisme ! al doen de evangelische kerken een grote inspanning op dit vlak). Veel mensen hebben moeite om dat sprankeltje licht te vinden, in hun eigen wereld of in die van de kerk of de bijbel. Er hangt vaak een heel gordijn over de lamp en het licht. Er is weinig overbrugging tussen de ‘ware boodschap’ en de realiteit van het individu.

Een oosterse leer als het Boeddhisme pakt het anders aan. In deze leer wordt geoefend –via meditatie, via beheersing, via training van lichaam & geest- om naar het licht te gaan, om in hoogst eigen persoon electriciteit te leren zijn. De aanschouwing van het licht wordt vervangen door de beleving van de electrische stroom. Deze beleving is veel directer. Hoe moeilijk ook, hier leer je stapsgewijs licht te worden (in beide betekenissen).

R&R-therapie sluit daar zeer mooi bij aan. Als het gordijn over de lamp hangt, als er zoveel kortsluiting is geweest, als zoveel zekeringen ‘ooit’ zijn gesprongen, dan is het mooi dromen over electriciteit en helder licht. R&R-therapie komt dan op de proppen om de zekeringen te herstellen en de kortsluitingen op te heffen. De therapeut is de elektrieker die helpt detecteren –na duidelijk aangeven van de cliënt- waar de verbinding moet worden hersteld. Als dit lukt, dan kan de stroom passeren en kunnen de tintelingen weer beginnen. R&R-therapie zorgt voor de essentiële herstellingen die leiden tot het opnieuw aanknopen met het spirituele pad.

Het vak R&R-therapie in het algemeen staat nog in zijn kinderschoenen. Deze methode is -ocharme- 30 à 40 jaar oud. Dagelijks worden de grenzen nog verder verkend. De kracht en effectiviteit van de methode is bewezen (in de praktijk), de strijd is nog lang om deze aanpak ook maatschappelijk en wetenschappelijk aanvaard te krijgen. In Nederland, Duitsland, Amerika, Brazilië, Portugal, Japan… worden grote inspanningen geleverd en is het vak al behoorlijk geïntroduceerd.

Nu nog in België ! De golf komt eraan. Het zijn nog maar vijver-rimpeltjes, maar die vallen niet meer stil. Daar wil ondergetekende toe bijdragen…

Bart
Regressie-werker !